Poker jest grą karcianą o długiej tradycji. Jego współczesna wersja wywodzi się prawdopodobnie od Primero, którą zabawiano się w szesnastowiecznej Hiszpanii. Primero przywędrowało najpierw do Francji, gdzie było znane jako Poque, a następnie do Niemiec, gdzie nazywano je Pochen. Za pośrednictwem Francuzów gra trafiła do kolonii, a konkretnie do Luizjany. Powoli rozwijała się i ulegała kolejnym zmianom. Przede wszystkim pojawiły się w niej elementy dodatkowe – mianowicie oszustwo, zwane dzisiaj blefem. Poker zaczął być wręcz nazywany grą oszustów. Najbardziej popularną odmianą pokera przez długi czas był pięciokartowy dobierany – to ten rodzaj rozgrywki trafił do kasyn jako pierwszy. Dobrze znamy go również w Polsce, między innymi za sprawą filmu „Wielki Szu”.

Obecnie najbardziej ugruntowaną pozycję ma odmiana zwana Texas Holdem. Od kilku dobrych lat zdobywa sobie również popularność w Polsce. Po trosze przyczyniły się do tego filmy, a po trosze również portale internetowe, w tym te oferujące rozgrywki na żywo. Turnieje poker Taxas Hold’em na żywo (więcej o turniejach na pokerbreaklive.net) można również oglądać w telewizji, na przykład na kanale Eurosport.

W pokera gra się talią 52 kart. Czasami, chociaż rzadko, wykorzystuje się również Jokera – zastępuje on dowolną kartę. W każdym rozdaniu pojedynczy gracze prowadzą własną licytację, podbijając pulę, która ostatecznie trafi do zwycięzcy. W wielu odmianach gry oprócz kart, które uczestnicy otrzymują w rozdaniu do ręki, liczą się też te wykładane na stół. Gracze mogą czekać, otworzyć rozgrywkę, przebić, sprawdzić bądź spasować.

Co się liczy podczas gry? Podstawy są dwie. Pierwsza z nich to umiejętności analityczne i matematyczne. Wytrawni gracze są w stanie zapisać w pamięci bardzo długie i skomplikowane układy kart. Na tej podstawie obliczają prawdopodobieństwo, posługując się rachunkiem matematycznym. Zawodowi gracze w pokera uciekają się do różnych metod ćwiczeń mnemotechnicznych. Jedną z technik jest tak zwany pałac pamięci, chętnie wykorzystywany przez iluzjonistów-mentalistów. Nic dziwnego, że nie są oni chętnie widziani w kasynach.

Druga podstawa sukcesu w pokerze to psychologia. Umiejętność obserwowania innych graczy, dostrzegania ich nawyków i słabości, a nawet pojedynczych gestów. Niektórzy nie są w stanie zapanować nad pewnymi odruchami. Na przykład bohaterka Jodie Foster w filmie „Maverick” zawsze podczas blefu poprawiała włosy. Trzeba jednak uważać – nasz przeciwnik może sobie zdawać sprawę z tego, że jest obserwowany, i spróbować nas celowo zmylić. To samo tyczy się nas samych. Możemy się zdradzić albo wykorzystać technikę blefu dla własnej korzyści. Poker to nie tylko układ kart, to również cała dodatkowa otoczka, dzięki której ta gra jest tak porywająca i fascynująca zarazem. Chyba w żadnej innej dziedzinie oszustwo nie zostało wyniesione do równie wysokiej rangi.